In 1987 vond er in Hamburg een wereldcongres over zonne-energie plaats. De boodschap van de experts luidde destijds: na meer dan 100 jaar onderzoek was het duidelijk dat zonne-energie een schoon alternatief was voor conventionele energieopwekking en op veel grotere schaal kon worden gebruikt dan toen werd gedacht. Dit was de eerste vonk en de reden waarom Thomas Rudolph na zijn studie in 1988 bij een Hamburgse ingenieur met een klein zonne-energiebedrijf ging werken.
Rudolph werkte er acht jaar, aanvankelijk als verkoper van diverse producten, voornamelijk zelfgemaakte, met zonnecellen in zijn winkeltje aan de Gärtnerstraße. Zeelieden uit verre landen kwamen langs en kochten kleine zonnepanelen voor hun gezinnen op plekken zonder elektriciteit, met hun loon. Het nieuws over de winkel verspreidde zich snel, niet alleen onder zeelieden, maar ook onder moestuiniers, zeilers en camperbezitters.
In 1996 was Thomas Rudolph ervan overtuigd dat meer mensen moesten profiteren van zonne-energietechnologie en dat directe verkoop aan eindklanten niet de beste aanpak was. Zijn idee was dat zonne-energietechnologie aangeboden moest worden op plekken waar mensen doorgaans accessoires voor campers of zeilboten kopen. De directeur van het kleine ingenieursbureau gaf er echter de voorkeur aan zich te concentreren op zijn kernactiviteiten en liet Rudolph na acht jaar training vertrekken.
In 1996, op slechts 32-jarige leeftijd, richtte Thomas Rudolph samen met zijn vriend en collega Hans Jacobs SOLARA op. Hij was net vader geworden en gedreven door het idee van een leefbare toekomst met milieuvriendelijke en onuitputtelijke zonne-energie voor de kinderen van deze wereld, was zijn motivatie enorm. "Als mijn kinderen groot zijn, zouden zonnepanelen op zeilboten, campers en zelfs huizen gemeengoed moeten zijn," was zijn visie toen al.

Hans Jacobs (links) en Thomas Rudolph in 1996 voor het SOLARA-warenhuis met kantoor en magazijn in Hamburg Eimsbüttel.
Dankzij een start-up initiatief in Hamburg (HEI), bijbehorende overheidsleningen en -garanties, en de steun van Deutsche Bank, die ook geloofde in de toekomst van zonne-energie, werd ondanks het zeer bescheiden eigen vermogen van de twee oprichters een nieuw bedrijf opgericht. SOLARA was geboren en had bij de oprichting al zijn eerste medewerker in dienst, Frank Heise, een afgestudeerd ingenieur, die later in 2014 managing partner van SOLARA in Hamburg zou worden.
Na een eerste poging om het bedrijf vanuit de garage en woonkamer van Thomas Rudolph te runnen, werd het duidelijk dat een degelijk kantoor met een magazijn en, zoals gebruikelijk, een kleine winkel in Hamburg nodig was. Een geschikte locatie werd snel gevonden in de Hamburgse wijk Eimsbüttel. Nauwelijks waren ze verhuisd of ze namen hun tweede medewerker in dienst, Bozena Frejlich. Tot op de dag van vandaag is zij de spil van de orderverwerking en is ze bij alle klanten wereldwijd bekend.
Aanvankelijk richtten de oprichters zich bijna uitsluitend op de boten- en campermarkt in Duitsland. Hun eigen stands op alle relevante beurzen en intensief contact met potentiële wederverkopers leidden al snel tot het beoogde succes. "We overwonnen de scepsis rond zonne-energie en het gebrek aan bewustzijn over de aanzienlijke voordelen ervan door de voordelen te benadrukken, niet de technologie", zegt Thomas Rudolph. De focus lag niet op watt, volt en ampère, maar op informatie over welke elektrische apparaten op zonne-energie konden werken en hoe lang. Zo ontstond de eenvoudige weergave van de gemiddelde dagelijkse opbrengst (Wh/d) van een zonnepaneel. Dit maakte het gemakkelijk om de elektriciteitsvraag van consumenten te koppelen aan de zonne-energieopbrengst. Winkeliers konden snel de behoeften van de klant vaststellen en vervolgens het juiste zonnepaneel aanbevelen. Dit was de doorbraak in de verkoop. Trouw aan het motto "Maak het simpel." Tegenwoordig zou je waarschijnlijk zeggen "plug and play".

1997: Eerste SOLARA M-serie voor zeilboten en navigatiehulpmiddelen
De juiste producten waren uiteraard cruciaal. Zelfs als de wederverkoper de voordelen van het SOLARA-zonnestelsel voor zeilboten of campers kon aantonen, was de belangrijkste boodschap dat de zonnemodule geschikt was. De SOLARA-specialist moest bijvoorbeeld herhaaldelijk aan sceptische klanten bewijzen dat zeewater of hagel geen probleem vormden voor de zonnepanelen.
Ook toen al had SOLARA eigen ontwikkelingsideeën, specifieke eisen en de hoogste kwaliteitsnormen die het van fabrikanten eiste. Dit is ongetwijfeld een belangrijk onderdeel van het succes dat het bedrijf nu al twintig jaar behaalt. Camperbezitters en zeilers wisselen immers ervaringen uit en bevelen elkaar goede producten aan.
Slechts een jaar na de oprichting besloot de directie de internationale markt te betreden, voornamelijk binnen Europa. Alle informatie en gebruiksaanwijzingen moesten nu in het Engels vertaald worden. Engelstalige verkoopgesprekken, internationale zakenreizen en beurzen vormden de nieuwe uitdagingen. Frank Heise: "Toen, zonder de euro, waren paspoorten vereist en exportprocedures brachten veel administratieve rompslomp met zich mee, soms zelfs douanerechten. Nauwelijks voorstelbaar vandaag de dag met een gemeenschappelijke Europese markt."

1999: Medewerkers (bijv. onderste rij, 4e van links: Bozena Frejlich; achterste rij, 4e van links: Frank Heise) en eigenaren (links: Thomas Rudolph; achterste rij, 5e van links: Hans Jacobs) van SOLARA tijdens een bedrijfsuitje naar een productiefaciliteit in Frankrijk.
Het pand werd al snel te klein en in 1999 verhuisde het bedrijf alweer, ditmaal naar Hamburg Altona. Inmiddels had SOLARA meer dan twaalf medewerkers in dienst en was de omzet gestegen tot enkele miljoenen Duitse marken.
De hoge eisen en steeds specifiekere eisen voor de diverse toepassingen van SOLARA-zonnepanelen maakten het noodzakelijk om een eigen productie op te zetten. Met de steun van haar leveranciers en Ralf Hennings, een natuurkundige uit Wismar met jarenlange ervaring, startte de SOLARA-zonnepanelenfabriek in 2001 met de productie.

2001: Thomas Rudolph (links) en Ralf Hennigs, directeuren van SOLARA Sonnenstromfabrik, inspecteren de zonnecellen en aansluitingen vóór het lamineren.
Vanaf dat moment ging de ontwikkeling razendsnel. Het bedrijf overtrof al snel de grens van tientallen miljoenen verkochte eenheden en SOLARA werd een van de eerste grote spelers in Europa. Met de lancering van het "100.000 Daken Programma", een financieringsinitiatief van de federale overheid in 1999, werden ook zonnepanelen voor netgekoppelde systemen geproduceerd. In 2004 werd SOLARA door een vakblad niet alleen uitgeroepen tot beste merk van het jaar, maar leverde het bedrijf ook de zonnepanelen voor wat toen 's werelds grootste zonne-energie-installatie op een dak was, gebouwd voor BMW in Dingolfing, Beieren.
De productie werd voortdurend uitgebreid en bereikte in 2008 een hoogtepunt met een speciaal daarvoor bestemd gebouw van 20.000 vierkante meter met een capaciteit van enkele honderden megawatt en meer dan 200 werknemers in Wismar, aan de kust van Mecklenburg-Vorpommern.
Om deze snelle groei te beheersen, bundelde SOLARA in 2006 de krachten met andere bedrijven en fuseerde met de beursgenoteerde CentroSolar Group AG tot CentroSolar AG. Dit was destijds zeker een verstandige beslissing, gezien de snelgroeiende vraag en de financieel sterke concurrenten. Hierdoor kon het bedrijf zijn bedrijfsmodel van productie en groothandel op een concurrerende manier blijven uitvoeren en uitbreiden.
Net als veel andere bedrijven werd Centrosolar in 2013 meegesleurd in de neerwaartse spiraal van de netgekoppelde zonne-energiesector in Duitsland. Als reactie hierop splitste SOLARA zich af van de Centrosolar Groep. Met zijn off-grid toepassingen, zoals voor zeilboten en campers, maar nu ook voor bijzondere elektrificatieprojecten in Afrika, expedities en nog veel meer, blijft SOLARA zeer succesvol. Met een volledig vernieuwd productportfolio is het bedrijf teruggekeerd naar zijn hoofdkantoor in Hamburg Altona. Met drie ervaren en gepassioneerde zonne-energie-ingenieurs, Frank Heise, Mirko Held en Walter Grauerholz, als managing partners, is SOLARA goed gepositioneerd voor de toekomst.

Frank Heise
De zonnepanelen van SOLARA komen nog steeds uit de fabriek in Wismar. De fabriek kan inmiddels terugkijken op meer dan 15 jaar ervaring.
Frank Heise: “Innovatie, kwaliteit en duurzaamheid blijven belangrijk voor ons, en na 25 jaar weet ik hoe ik dat moet bereiken. Meer dan 20 jaar garantie is al sinds de oprichting standaard bij SOLARA.”
SOLARA is een bedrijf met een geschiedenis in deze nog jonge sector en kenmerkt zich door consistentie ondanks turbulentie in het verleden.
De visie van SOLARA-oprichter Thomas Rudolph, 25 jaar geleden – "Als mijn kinderen groot zijn, moeten zonnepanelen op zeilboten, campers en zelfs huizen gemeengoed zijn" – is, zoals we nu weten, niet alleen werkelijkheid geworden, maar zelfs overtroffen. Alleen al in Duitsland liggen er al meer dan een miljoen zonnepanelen op daken en wereldwijd zijn er nog veel meer te vinden op zeilboten en campers. Exploitanten van zonnepanelen kunnen in Duitsland nu een kilowattuur opwekken voor minder dan 10 cent. Dat is aanzienlijk goedkoper dan de circa 30 cent die klanten tegenwoordig vaak aan energieleveranciers betalen.